kostapanos-1

Λίγες ώρες μετά τη συνέντευξή μου με τον Κωσταπάνο Μηλιαρέση, και ανατρέχω σε όλα αυτά που συζητήσαμε εκεί σε ένα καφέ στη Στοά της Πανεπιστημίου, όχι για πολλή ώρα, αλλά αρκετή για να μπορέσω να καταλάβω έστω και ένα ελάχιστο του ανθρώπου που είχα απέναντί μου. Αναγνώρισα από την πρώτη στιγμή στο βλέμμα του το πάθος για τον εθελοντισμό, τον ενθουσιασμό του για τη νεανική επιχειρηματικότητα, τη θέληση για δημιουργικότητα και την επιμονή του να αλλάξει τον κόσμο αλλάζοντας πρώτα τον εαυτό του για ένα καλύτερο αύριο. Όσο προχωρούσε η συνέντευξη εντυπωσιάστηκα από τη μεστότητα του λόγου του, την επιμονή του σε καθετί που έχει αναλάβει και την ωριμότητα του χαρακτήρα του παρά το νεαρό της ηλικίας του… Αλλά καλύτερα να αφήσω τα δικά του λόγια να ταξιδέψουν και εσάς…

 

Θα ήθελες να μου πεις λίγα λόγια για εσένα;

Κ.Μ.: Συνιδρυτής πλέον της ethelon, του Νο.1  οργανισμού για εθελοντισμό στην Ελλάδα, από την αρχή ήθελα να ζήσω το καθετί στο έπακρο και να αποκομίσω τα μέγιστα είτε αυτό ήταν ο προσκοπισμός, είτε η σχολή μου (Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων, ΟΠΑ (ΑΣΟΕΕ)) είτε η AIESEC, είτε το TEDx, είτε η GloVo. Γενικά ο εθελοντισμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου όπως και τα ταξίδια, μιας και δύσκολα θα περάσει ολόκληρος μήνας χωρίς να έχω μπει σε αεροπλάνο. Με έναν φίλο μου απ’ την AIESEC από τότε κάνουμε κόντρα τις χώρες που έχει πάει ο καθένας. Αυτή τη στιγμή τον περνάω, γιατί είμαι στις 41, αλλά ξέρω πως ετοιμάζει ταξίδι στη Λατινική Αμερική, άρα δεν πρέπει να εφησυχάζω και να βρω κι άλλα καινούργια μέρη να ανακαλύψω.

 

Ποιοι είναι οι σημαντικότεροι σταθμοί της ζωής σου έως και σήμερα; Πού βρίσκεται η AIESEC μέσα σε αυτούς;

Κ.Μ.: Ο προσκοπισμός ήταν το σχολείο μου και η AIESEC το πανεπιστήμιό μου. Όντας πρόσκοπος και περνώντας από τις διάφορες βαθμίδες ιεραρχίας από 9 ετών έως και σήμερα, έμαθα να δουλεύω σε ομάδες, βίωσα τις βασικές μου αρχές και αξίες. Μέσα στην AIESEC ήξερα τι περίμενα και τι ήθελα να κάνω και πραγματικά πήγα και γράφτηκα μέλος από τη δεύτερη μέρα της φοιτητικής ζωής μου. Μου άρεσαν πολύ τα ταξίδια και ο εθελοντισμός και γνωρίζοντας σε αδρές γραμμές για το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης της AIESEC, αποφάσισα να γραφτώ. Λόγω του ότι ήμουν αρκετά συνειδητοποιημένος στο τι ήθελα να αποκομίσω, στην τοπική μου επιτροπή δεν κάθισα πολύ παρά μόνο για ένα εξάμηνο και μετά ταξίδεψα για 3 μήνες στην Ταϊβάν, όπου και εργάστηκα ως δάσκαλος σε ένα σχολείο όπου μαζί με τα παιδιά του δημοτικού κάναμε διάφορες δραστηριότητες τόσο γύρω από τα μαθήματά τους όσο και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, αθλοπαιδιές κτλ.  Μέσα από αυτή την εμπειρία ωρίμασα και ένιωσα πιο υπεύθυνος, ενώ εφάρμοσα και δεξιότητες που είχα μάθει από τα χρόνια μου ως πρόσκοπος, καθώς και παιχνίδια και άλλες δραστηριότητες για να κάνω πιο διαδραστική τη μάθηση.

 

Τι σε παρότρυνε να δημιουργήσεις την παγκόσμια πλατφόρμα εθελοντών GloVo? Ποια τα όνειρά σου για αυτή την πλατφόρμα μετά και την πρόσφατη συνεργασία σου με τη Vounteer4Greece;

Κ.Μ.: Να αναφέρω αρχικά ότι η GloVo αποτέλεσε συνδυασμό και των δυο εθελοντικών μου ενασχολήσεων, του προσκοπισμού και της AIESEC. Εθελοντές του οργανισμού στην αρχή ήταν πρώην AIESECers και πρόσκοποι. Επίσης η βασική ιδέα της πλατφόρμας σύνδεσης του κατάλληλου φοιτητή με το κατάλληλο event ως εθελοντή, ήταν καθαρά επηρεασμένη από τη διαδικασία εύρεσης θέσεως πρακτικής άσκησης (matching) της AIESEC. Έχοντας ήδη καλλιεργηθεί οι πρώτοι σπόροι της ιδέας το να υπάρχουν external εθελοντές σε μεγάλα events κατά την ενασχόλησή μου ως εθελοντής στα Special Olympics, το έναυσμα για την ίδρυση της GloVo δόθηκε από το EUROEXPRO 2012, όπου ήμουν event manager και είχα 7 ημέρες να διοργανώσω και να συντονίσω τα dinners, το global village και γενικότερα όλα τα  events που πλαισίωναν ένα τόσο μεγάλο συνέδριο. Φυσικά και το γεγονός ότι είχα την τιμή να αποτελέσω μέλος της ομάδας TEDxAthens από το 2011 και να μπορέσω να συνεργαστώ με ανθρώπους κορυφαίους στον κλάδο τους συνέβαλε και αυτό με τη σειρά του στην αλυσιδωτή αντίδραση της έκρηξης που δημιούργησε την GloVo.

Στο δεύτερο ερώτημά σου, ένας απ’ τους βασικούς λόγους της συγχώνευσης με την ομάδα του Volunteer4Greece, ήταν ακριβώς το ότι δεν ήθελα τα όνειρα να έχουν ταβάνι, μιας και οι δυο οργανισμοί προσέφεραν ένα πραγματικό λειτούργημα στον κόσμο και η ένωσή τους οδήγησε σε αυτό που ονομάζω  “unleash our potential”. Δημιουργήθηκε μια νέα δυναμική, αφού βλέποντας πόσο πιο σημαντικά ήταν τα κοινά στοιχεία των δύο οργανισμών και συνδυάζοντας την εμπειρία και την ενέργεια των δύο ομάδων αντίστοιχα, έχουμε την ευκαιρία να υλοποιήσουμε ακόμα πιο σημαντικά Project για να οργανωθεί καλύτερα ο εθελοντισμός στην Ελλάδα και δημιουργηθούν περισσότερες ευκαιρίες προσφοράς.

 

Πώς σε βοήθησε η πρότερη δραστηριοποίησή σου στην AIESEC;

Κ.Μ.: Το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια ενασχόλησής μου με την AIESEC συμμετείχα ενεργά σε τοπικά, εθνικά και διεθνή συνέδρια είτε ως οργανωτική επιτροπή είτε ως facilitator,συμμετείχα σε Internships και γενικότερα βίωσα την πολυπολιτισμική εμπειρία, μου προσέφεραν τα κατάλληλα εφόδια για την ίδρυση της GloVo. Ουσιαστικά ειδικεύτηκα σε τομείς όπως όπως Event & Project Management, ενώ μπόρεσα να καλλιεργήσω περαιτέρω τη δεξιότητα του να έχει κανείς τη συνολική εικόνα για κάθε μικρή λεπτομέρεια σε κάθε τομέα δράσης και ενασχόλησης. Το σημαντικότερο όμως ήταν το ότι όχι μόνο βίωσα αλλά και έγινα κοινωνός του mentality του οργανισμού. Έμαθα να μη μιλάω απλά για τις ιδέες μου αλλά να παθιάζομαι με αυτές. Έμαθα να μη φοβάμαι να δοκιμάζω νέα πράγματα. Έμαθα την εσωτερική διαδικασία του πως να μαθαίνω απ’ τα λάθη μου και να επανέρχομαι. Ήμουν αρκετά τυχερός ώστε να απορριφθώ από διάφορες θέσεις στον οργανισμό, ώστε να πραγματοποιήσω το απαραίτητο εσωτερικό reflection, σχετικά με το ποιος είμαι, πού πάω, τι χρειάζεται περαιτέρω να αναπτύξω ή διορθώσω. Έμαθα πως σημαντικό δεν είναι μόνο το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και το ταξίδι ως εκεί. Βίωσα το golden circle του AIESEC Way, αυτό το «Γιατί» που με οδηγεί καθημερινά έως και σήμερα, πυξίδα φωτεινή προς την Ιθάκη μου. Κατάλαβα ότι τα πάντα γύρω μας, είναι ένα σύνολο ευκαιριών και ιδεών, που εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να κυνηγήσουμε ή δημιουργήσουμε για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε και για αυτό το λόγο δεν έμεινα πάρα πολύ καιρό στην τοπική, καθώς πίστευα ότι όντας μέλος του μεγαλύτερου παγκόσμιου φοιτητικού οργανισμού, οι ευκαιρίες είναι εκεί έξω κι όχι μέσα στο γραφείο. Και φυσικά γνώρισα ανθρώπους, όπως ο Νίκος Φόρος που συνεργάζομαι έως και σήμερα και είναι η πρώτη επιλογή συνεργατών.

 

Ο εθελοντισμός στην Ελλάδα φαίνεται να ανθεί τα τελευταία χρόνια. Πώς θα συνόψιζες τις βασικές αξίες του εθελοντισμού και τι θα έλεγες σε ένα άτομο που φαίνεται κάπως διστακτικό να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του;

Κ.Μ.: Ο εθελοντισμός στην Ελλάδα έχει όντως αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια και πιστεύω ότι η κρίση που βιώνουμε συνέβαλε πολύ σε αυτό, μιας και δεν είναι μόνο οικονομικής φύσεως αλλά και κρίση αξιών. Πολλοί συνάνθρωποί μας δεν ένιωθαν άνετα με αυτή την κατάσταση που βίωναν και ήθελαν να κάνουν κάτι για να απαντήσουν έμπρακτα σε φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί απ’ τους κύριους πλέον οργανισμούς της Κοινωνίας των Πολιτών, ξεκίνησαν απ’ την κρίση και μετά: ο Δεσμός που ασχολείται και η AIESECer Ειρήνη Παπαγιαννούλη, η Emfasis, το Μπορούμε και φυσικά εμείς. Παράλληλα το γεγονός ότι ο εθελοντισμός πραγματώνεται μέσω διαφόρων και διαφορετικών μονοπατιών, ανάλογα με το τι θέλει να αποκομίσει κάποιος είναι και ένας επιπλέον παράγοντας άνθισης: η ικανοποίηση της εσωτερικής μας ανάγκης για προσφορά για να γίνει ο κόσμος μας λίγο καλύτερος, η ανάπτυξη προσωπικών δυνατοτήτων, η απόκτηση νέων δεξιοτήτων, για την ενδυνάμωση του βιογραφικού, η γνωριμία με καινούρια άτομα είτε ως επαγγελματικό network, είτε ως δυνατές φιλίες είναι μερικά από τα προαναφερθέντα μονοπάτια. Βάσει των ανωτέρω, πιστεύω ότι πλέον λόγω του ότι υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές στο πώς μπορεί κανείς να προσφέρει το χρόνο του εθελοντικά, μπορεί να καμφθεί η όποια διστακτικότητα, και καθένας να έχει απλά να επιλέξει το χρόνο, τον τόπο, τον τρόπο και την μορφή προσφοράς του.

 

Τι θα συμβουλεύατε ένα άτομο που επιθυμεί να ξεκινήσει τη δική του start-up επιχείρηση;

Κ.Μ.: Αν έπρεπε να ξεχωρίσω δύο στοιχεία απ’ την μέχρι στιγμής εμπειρία μου, αυτά θα ήταν ξεκάθαρα: 1.  Η ομάδα. Είναι άκρως σημαντικό το να απεγκλωβιστείς από το «εγώ» σου και να λειτουργήσεις σύμφωνα με τις ανάγκες της ομάδας, να γίνεις ένα με την ομάδα προσφέροντας δικά σου στοιχεία και αφήνοντας χώρο και στα υπόλοιπα μέλη να κάνουν το ίδιο. Σίγουρα η ομάδα που έχει καθένας ονειρευτεί και ο ιδεατός τρόπος λειτουργίας να μην απηχεί της πραγματικότητας, όμως αυτοί στο τέλος θα είναι οι δικοί σου άνθρωποι στους οποίους και θα μπορείς να υπολογίζεις σε κάθε εύκολη και δύσκολη στιγμή. 2. Η φλόγα. Δεν αρκεί να σου αρέσει απλά κάτι για να θες να ασχοληθείς με αυτό. Πρέπει να είσαι παθιασμένος και διατεθειμένος να αντιμετωπίσεις κάθε αναποδιά, κάθε δύσκολη στιγμή, γιατί αν είναι κάτι σίγουρα διασφαλισμένο, είναι οι δυσκολίες κι οι σκληρές μέρες που θα βρεις μπροστά σου. Οπότε, αν είσαι διατεθειμένος να παντρευτείς την ιδέα σου στα καλά και στα άσχημα, τότε είσαι ήδη ένα βήμα μπροστά.

 

Μια ευχή για την AIESEC που έκλεισε τα 60 της χρόνια στην Ελλάδα;

Κ.Μ.: Τα πράγματα δεν θα γίνουν από μόνα τους καλύτερα. Χρειάζεται να βγουν άνθρωποι μπροστά και να τα αλλάξουν. Αυτοί οι άνθρωποι τα τελευταία 60 χρόνια λέγονται AIESECers και εύχομαι αυτό να συνεχίσει γιατί είναι ο μόνος τρόπος.

 

Βόνη Σπαθή, πρώην Μέλος AIESEC Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών