img_6174

Μίλησε μας για σένα. Με τι ασχολείσαι;

Ρ.Κ.: Είμαι η Ρένα Καλογιάννη και εργάζομαι ως σύμβουλος επιχειρήσεων. Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με ένα πολύ ενδιαφέρον project της Google γύρω από τον ελληνικό τουρισμό και την ενίσχυσή του μέσω του διαδικτυακού marketing. Kι όλα αυτά από το Στρασβούργο, όπου ζω μόνιμα τους τελευταίους μήνες.

 

Ποιοι είναι οι βασικοί σταθμοί στη ζωή σου;

Ρ.Κ.: Καταρχήν η ενασχόληση μου με την AIESEC! Και θα σου εξηγήσω αμέσως το γιατί. Στα 18 μου δεν σκεφτόμουν να σπουδάσω καν εκτός Αθηνών. Το γεγονός ότι πέρασα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, μου έδωσε μεγάλη χαρά και ανακούφιση. Κι εκεί είναι που “γνωριστήκαμε” με την AIESEC. Σταθμός! Άνοιγμα στον κόσμο, στις προκλήσεις, σε νέες εμπειρίες, στη διαφορετικότητα των ανθρώπων. Μικρογραφία κοινωνίας. Στιγμές θαυμάσιες αλλά και στιγμές δύσκολες. Μετά από 5 χρόνια ενασχόλησης κι αφού “ξεθάρρεψα” για τα καλά ήρθε και ο δεύτερος σταθμός, traineeship μέσω της ΑΙΕSEC στη Hewlett Packard στη Γαλλία. Κι από εκεί πλέον ξεκίνησε ένας μεγάλος κύκλος στο εξωτερικό που περιελάμβανε Hewlett Packard Γαλλίας και Ισπανίας, ΜΒΑ στη Γαλλία, αλλαγή τομέα και 9 χρόνια στη Louis Vuitton σε θέσεις marketing και retail στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Εδώ αξίζει να σημειώσω ότι η πρόσληψη μου στη Louis Vuitton Ισπανίας σε managerial πλέον επίπεδο οφείλεται και στο γεγονός ότι είχα εμπειρία ομάδας από την AIESEC, πράγμα σπάνιο για ένα άνθρωπο 27 χρονών. Η AIESEC ήταν λοιπόν Ο ΣΤΑΘΜΟΣ, γιατί με βοήθησε να ξεπεράσω τους φόβους μου και να ανοίξω την πόρτα στο εξωτερικό και σε έναν κύκλο ζωής, μέσα στον οποίο έμαθα να αγωνίζομαι, να προσαρμόζομαι, να απολαμβάνω το διαφορετικό και να νιώθω πολίτης του κόσμου.

 

Ανακαλώντας τις διάφορες θέσεις που είχες στην AIESEC, ποια είναι η πιο ζωντανή ανάμνηση σου μέχρι σήμερα;

Ρ.Κ.: Ξεκίνησα στην AIESEC από την πρώτη κιόλας χρονιά γιατί ένιωθα ότι το πανεπιστήμιο δεν με καλύπτει. Έτσι παρακολούθησα μια ενημέρωση και η αγαπημένη μου Γιώτα (που δεν την ήξερα τότε) με έπεισε να ασχοληθώ και να μπω στο project Βαλκάνια που εστίαζε στα traineeships από και προς τις Βαλκανικές χώρες. Τα επόμενα 3 χρονιά πέρασα από τη θέση του Reception Officer, υπεύθυνη δηλαδή για τους trainees που έρχονταν στην Ελλάδα, από μέλος του ΔΣ του ΟΠΑ, πρόεδρος της τοπικής επιτροπής και ολοκλήρωσα τον κύκλο μου στην AIESEC ως πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τη θητεία 2002-2003. Μια στιγμή μεγάλης συγκίνησης και χαράς ήταν όταν, σε διεθνές συνέδριο, πήραμε το βραβείο της UBS ως μια από τις Top 10 Performing Countries του δικτύου, γεγονός που αντικατόπτριζε το μεράκι και τη σκληρή δουλειά και την ποιότητα μελών, τοπικής και εθνικής επιτροπής εκείνης της χρονιάς σε παγκόσμιο επίπεδο!

 

Ως ένας άνθρωπος που ζει και εργάζεται στο εξωτερικό, παρατηρώντας από μακριά, τι συμβουλή θα έδινες στους νέους που ξεκινούν την καριέρα τους στην Ελλάδα τώρα;

Ρ.Κ.: Να ονειρεύονται και να μην περιορίζονται! Να ανοίξουν τα φτερά τους, να ταξιδεύουν, να επιζητούν τη γνώση και την εμπειρία εντός και εκτός Πανεπιστημίου. Να δουλεύουν σκληρά και να έχουν υπομονή. Έτσι θα δημιουργήσουν τον “πλούτο” τους και την αρματωσιά τους για το μέλλον. Οι δυσκολίες σήμερα είναι αρκετές και μας αγγίζουν όλους. Αλλά ακόμα και μέσα στις δυσκολίες μπορεί να υπάρξουν ευκαιρίες, αρκεί εμείς να είμαστε “εκπαιδευμένοι” να τις δούμε και να τις αδράξουμε. Κι η AIESEC μας βοηθάει να εκπαιδευτούμε!

 

Ποιοι κατά την άποψή σου είναι οι παράγοντες επιτυχίας του alumni association της AIESEC στην Ελλάδα;

Ρ.Κ.: Είναι μια δύσκολη και πολύ σημαντική προσπάθεια. Μακάρι το network να ενισχυθεί και να μπορεί να προσφέρει ο κάθε alumni ανάλογα με τον τομέα εξειδίκευσής του, να μοιράζεται τις εμπειρίες του με τα νέα παιδιά χωρίς να απαιτείται απαραίτητα φυσική παρουσία μια και το διαδικτυο μπορεί να μας φέρει όλους κοντά.. Είναι επίσης σημαντικό εμείς οι ίδιοι οι alumni να είμαστε πρεσβευτές της AIESEC, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όπου κι αν βρισκόμαστε, γιατί σίγουρα έχουμε πάρει πολλά και οφείλουμε πολλά στην AIESEC.

 

Μια ευχή για την AIESEC που έκλεισε 60 χρόνια;

Ρ.Κ.: Να συνεχίσει να είναι δυνατή, ενεργή, να προσελκύει ανθρώπους με όνειρα, θέληση και μεράκι, ώστε να πάει ακόμη πιο ψηλά και να προσφέρει πολύτιμες εμπειρίες και εφόδια σε ακόμα περισσότερους νέους.

 

Ραφαέλα Τύρη, μέλος AIESEC Πανεπιστημίου Πειραιώς